ما تكيه گاه ميانه ايم ، عقب ماندگان به ما مى رسند ، و تندروان غلو كننده به سوى ما باز مى گردند.
سرمايه اى از عقل سودمندتر نيست ، و هيچ تنهايى ترسناك تر از خودبينى ، و عقلى چون دورانديشى ، و هيچ بزرگوارى چون تقوى ، و همنشينى چون اخلاقى خوش ، و ميراثى چون ادب ، و رهبرى چون توفيق الهى ، و تجارتى چون عمل صالح ، و سودى چون پاداش الهى ، و هيچ پارسايى چون پرهيز از شُبهات ، و زُهدى همچون بى اعتنايى به دنياى حرام ، و دانشى چون انديشيدن ، و عبادتى چون انجام واجبات ، و ايمانى چون حياء و صبر ، و خويشاوندى چون فروتنى ، و شرافتى چون دانش ، و عزّتى چون بردبارى ، و پشتيبانى مطمئن تر از مشورت كردن نيست.
چه بسا كسى كه با نعمت هايى كه به او رسيده ، به دام افتد ، و با پرده پوشى بر گناه ، فريب خورد ، و با ستايش شدن ، آزمايش گردد ؛ و خدا هيچ كس را به چيزى همانند مهلت دادن ، نيامرزد.
چقدر فاصلة بين دو عمل دور است : عملى كه لذتش مى رود و كيفر آن مى ماند ، و عملى كه رنج آن مى گذرد و پاداش آن ماندگار است!
بزرگى پروردگار در جانت ، پديده ها را در چشمت كوچك مى نماياند .
میلاد با سعادت سالار شهیدان امام حسین (علیه السلام) ، اسوه وفاداری و پایداری حصرت عباس (علیه السلام) و سیدالساجدین امام زین العابدین (علیه السلام) را به شما عاشقان امامت تبریک می گم. ان شاءالله که در سایه آن بزرگواران دلتان همیشه شاد و پر از نور خدا باشه.توی این روزهای شادی این بنده سراپا گنهکار را هم یادتون نره
این چند روز تعطیلی که گذست به مسافرت رفته بودم و به خاطر همین زحمت مطلب قبلی را یکی از دوستای خوبم کشیدند که همین جا ازش صمیمانه تشکر می کنم. و از شما خوانندگان عزیز تقاضا می کنم برای سلامتی خودتون و این دوست خوبم یه صلولت بفرستید
يا علي مدد
«خداي سبحان، براي وفاي به وعده خود، و كامل كردن دوران نبوت حضرت محمد (ص) را مبعوث كرد؛ پيامبري كه از همه پيامبران پيمان پذيرش نبوت او را گرفته بود،نشانه هاي او شهرت داشت؛ و تولدش بر همه مبارك بود. در روزگاري كه مردم روي زمين داراي مذاهب پراكنده، خواسته هاي گوناگون، و روش هاي متفاوت بودند: عده اي خدا را به پديده ها تشبيه كرده و گروهي نامهاي ارزشمند خدا را انكار و بت ها نسبت مي دادند، و برخي به غير خدا اشاره مي كردند. پس خداي سبحان، مردم را به وسيله محمد(ص) از گمراهي نجات داد و هدايت كرد، و از جهالت رهايي بخشيد.سپس ديدار خود را براي پيامبر (ص) برگزيد و آنچه نزد خود داشت براي او پسنديد و او را با كوچ دادن از دنيا گرامي داشت، و از گرفتاري ها و مشكلات رهايي بخشيد و كريمانه قبض روح كرد.»مبعث اين عزيز بر همگي مبارك!
سلام.امروز تولد وبلاگم. پارسال در ست همچین روزی بود که اولین مطلب تو وبلاگ گذاشتم. سال قبل چنین روزی میلاد امام علی (علیه السلام) بود و امسال چند روزیست که ازش می گذره و چند روزی هم یه عید بزرگ دیگه مونده.شاید بتونم بگم17 مرداد یکی از بهترین و مقدس ترین روزهام باشه.امیدوارم که با عنایات خدای بزرگ و کمک خود مولا بتونم این وبلاگ ادامه بدم اما مهم نیتم که بتونم خالصش کنم.فقط توکل به خدا
تو این یک سال خیلی چیزها یاد گرفتم . از بهترین لحظات زندگیم موقعی که برای این وبلاگ مطلب می ذارم،نظرات شما رو می خونم به شما سر می زنم و مطلبهای خیلی خالصانه شما رو می خونم. خیلی شما وبلاگ نویسها خالصید. از لطفی هم که نسبت به من دارید تشکر می کنم و به خصوص از اون شحصی تشکر می کنم که با تشویقاش باعث شد این وبلاگ که مدتی دچار رکود شده بود فعال بشه.
از همین جا ازتون درخواست می کنم وبلاگم نقد کیند ، انتقادات و پیشنهاداتتون بگید فقط لطف می کنید ازش تعریف نکنید.
يا علي مدد
سلام
از امروز انشاءالله بخش زندگانی امام علی (علیه السلام) را هم به وبلاگ اضافه می کنم. فعلا منبع این قسمت کتاب علی از زبان علی دکتر شهیدی از انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامی است البته یه کم خلاصه تر . اجازش هم به صورت تلفنی گرفتم امیدوارم مشکلی پیش نیاد.حالا قسمت اول زندگی امام را بخونید.منتظر نظرات شما در مورد این بخش هستم
زندگانی امام علی (علیه السلام) ، قسمت اول
امیر مومنان علی(علیه السلام) فرزند ابوطالب و جد او عبدالمطلب پسر هاشم است.خاندان هاشم شاخه ای از عبد مناف اند و شاخه دیگر آن بنی عبد شمس نیای امویان است. هر دو خاندان از قریش اند. خاندان هاشم در قریش به بزرگواری و گشاده دستی شناخته بودند، هر چند مکنتی چون خاندان عبد شمس نداشتند.
مادرش فاطمه ، دختر اسد بن هاشم عبد مناف است. فاطمه چندی تربیت رسول خدا را عهده دار بود و برای او چون مادر می نمود. او از جمله مسلمانان صدر اول است که به مدینه هجرت کرد.رسول خدا پیوسته او را گرامی می داشت و چون درگذشت او را در پیراهن خود کفن کرد.
کنیه مشهور او ابوالحسن و لقب هایش فراوان است. از آن لقب ها آنچه میان ایرانیان شهرت دارد اسدالله و حیدر است.
لقب اسدالله را رسول خدا(ص) بدو داد و مادرش وی را حیدر خواند و حیدر در لغت عرب به معنی شیر است.
ولادت او را روز جمعه سیزدهم رجب ، یا بیست و سوم آن ماه و بعضی نیمه شعبان نوشته اند. چه سالی؟ سی سال یا بیست و نه سال پس از عام الفیل.
چون رسول خدا در عام الفیل به دنیا آمده است و سن او هنگام رحلت 63 سال بود ، ولادت او را بین 569 تا 570 میلادی ضبط کرده اند. و چون ولادت علی را در سی سالگی رسول(ص) نوشته اند بایستی علی(ع) در 599 یا 600 میلادی تولد یافته باشد.
عالمان شیعه عموما و گروهی از دانشمندان سنت جماعت نوسته اند علی(علیه السلام) در خانه کعبه به دنیا آمد. اما بعضی از سنیان یا این مکرمت را برای او ننوشته اند و یا نپذیرفته اند. مسعودی نویسد:«در کعبه زاده شد.» مفید نوشته است:«پیش از او و بعد از او کسی در خانه کعبه به دنیا نیامد». مولف سیرة الحلبیه نوشته است:«علی (علیه السلام) در سن سی سالگی رسول (ص) در کعبه متولد شد.»
منبع: کتاب علی از زبان علی
نوشته دکتر شهیدی
این هم از قسمت اول زندگینامه امام ان شاءالله بتونم ادامه بدم.در مورد قالب جدید می خواست عرض کنم که یه کم لود شدنش سنگینه اگه واقعا دیدن این وبلاگ با این قالب اذیتتون می کنه بگید تا همون قالب قبلی را بذارم یا اینکه یکی برام یه قالب درست کنه(چه بچه پرروئی ام)
يا علي مدد
گل آدم چو سرشتند به گاه ازلي
اولين كلمه كه آموخت علي بود علي
لطفا برای دیدن مطالب به قسمت ادامه مطالب مراجعه کنید
ادامه مطلب
